Diz Kapağı Çıkığı: Belirtileri, Nedenleri, Tedavisi ve İyileşme Süreci

Prof. Dr. Haluk Çabuk

Prof. Dr. Haluk Çabuk

Ortopedi ve Travmatoloji Profesörü
Tıbbi İçerik Kontrolü Yapılmıştır Son Güncelleme: 10 Kasım 2026 25 dakikalık okuma

Diz kapağı çıkığı, diz kapağının uyluk kemiğinin alt ucundaki normal yuvasından çıkarak yer değiştirmesiyle oluşan yaygın bir diz yaralanmasıdır. Genellikle ani bir dönme hareketi, dengesiz bir iniş veya spor ya da diğer aktiviteler sırasında dize doğrudan darbe alınması sonucunda meydana gelir. Bu yaralanma ani diz ağrısına, şişliğe ve bacağı hareket ettirmede zorluğa neden olabilir. Bazı kişilerde dizin anatomik yapısındaki farklılıklar veya bağ hasarı nedeniyle tekrarlayan diz kapağı çıkıkları da görülebilir.

Bu makalede diz kapağı çıkığının ne olduğunu ve nedenlerini açıklıyoruz. Ayrıca çıkık türlerini, yaygın belirtileri, doktorların bu yaralanmayı nasıl teşhis ettiğini ve mevcut tedavi seçeneklerini öğreneceksiniz. Bunun yanı sıra hangi durumlarda ameliyat gerekebileceğini, iyileşme sürecini, olası komplikasyonları, tekrar çıkığı önleme yollarını ve hastaların sık sorduğu soruların yanıtlarını ele alıyoruz.

Randevu Alın

Size özel bir tedavi planına mı ihtiyacınız var?

Muayene randevusu alarak ortopedi uzmanından profesyonel destek alın.

Diz Kapağı Çıkığı Nedir?

Diz kapağı çıkığı, patellanın uyluk kemiğinin alt ucundaki troklear oluk adı verilen normal yuvasından çıkarak yer değiştirmesiyle oluşur. Diz kapağı genellikle dizin dış tarafına doğru kayar ve uyluk kemiğiyle olan normal hizalaması bozulur. Bazen kendiliğinden eski konumuna döner, bazen de bir sağlık uzmanının müdahalesiyle yerine oturtulması gerekir.

Diz kapağının yer değiştirmesinin iki temel türü vardır:

  • Tam Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağı troklear oluktan tamamen çıkar ve uyluk kemiğiyle olan normal hizalamasını kaybeder.
  • Diz Kapağı Subluksasyonu (Kısmi Çıkık): Diz kapağı normal konumundan kısmen kayar ancak troklear oluktan tamamen çıkmaz.

Diz kapağı çıkığı ilk kez ani bir yaralanma sonrasında meydana gelebilir. Dizdeki altta yatan instabilite devam ederse tekrarlayan çıkıklar görülebilir. Diz kapağını destekleyen bağların, özellikle medial patellofemoral bağın (MPFL) hasar görmesi, yeniden çıkık yaşanma riskini artırabilir. Troklear oluğun sığ olması veya diz kapağının normalden daha yukarıda konumlanması gibi anatomik faktörler de diz kapağı instabilitesine yol açabilir.

Diz kapağının femoral troklear oluktan çıkarak yer değiştirmesini gösteren anatomik görünüm

Diz Kapağı Normal Konumunda Nasıl Kalır?

Patella olarak da adlandırılan diz kapağı, dizin ön kısmında bulunur ve uyluk kemiğinin alt ucundaki bir oluk içinde hareket eder. Bu hareket, kuadriseps kaslarının yürürken, koşarken ve diğer aktiviteler sırasında dizi düzleştirmesine yardımcı olur. Birden fazla kemik, bağ, tendon ve kas birlikte çalışarak diz kapağının doğru hizalanmasını sağlar ve aşırı hareket etmesini önler.

Diz kapağının stabilitesini sağlayan başlıca yapılar şunlardır:

  • Patella (Diz Kapağı): Diz kapağı, dizin ön kısmını korur ve kuadriseps kaslarının dizi düzleştirme gücünü artırır.
  • Femoral Troklear Oluk: Uyluk kemiğinin alt ucundaki bu oluk, diz bükülürken ve düzleşirken diz kapağına rehberlik eder. Oluğu sığ veya normalden farklı şekilli olan kişilerde diz kapağı instabilitesi riski artabilir.
  • Medial Patellofemoral Bağ (MPFL): Bu bağ, diz kapağının iç tarafını uyluk kemiğine bağlar. Özellikle diz bükülmesinin ilk aşamalarında patellanın dışa doğru aşırı kaymasını önlemeye yardımcı olur.
  • Kuadriseps Kasları ve Tendonu: Kuadriseps kasları dizi düzleştirirken bu kasların tendonu diz kapağının üst kısmına tutunur. Kas gücünün ve kontrolünün dengeli olması, diz kapağının normal hareketini korumaya yardımcı olur.
  • Patellar Tendon (Diz Kapağı Tendonu): Bu güçlü tendon, diz kapağının alt kısmını kaval kemiğine bağlar. Kuadriseps kaslarının oluşturduğu kuvveti patella üzerinden aktararak bacağın düzleştirilmesine yardımcı olur.
  • Retinakulumlar ve Çevre Yumuşak Dokular: Bu bağ dokuları, eklem kapsülüyle birlikte ek destek sağlar ve diz kapağının hareketini kontrol etmeye yardımcı olur.
  • Kalça ve Alt Ekstremite Kasları: Kalça, uyluk ve alt bacak çevresindeki kaslar; yürürken, koşarken, zıplarken ve yön değiştirirken bacak hizalamasını ve diz hareketlerini kontrol etmeye yardımcı olur.

Bu yapılar birlikte çalışarak, diz hareket ederken diz kapağının doğru hizasını koruyabilmesini ifade eden patellofemoral stabiliteyi sağlar. Troklear oluktaki, destekleyici bağlardaki, kas kontrolündeki veya genel bacak hizalamasındaki sorunlar diz kapağının normal hareketini bozabilir. Bu durum özellikle dönme hareketleri veya ani yön değişiklikleri sırasında diz kapağı çıkığı riskini artırabilir.

Diz Kapağı Çıkığına Ne Sebep Olur?

Diz kapağı çıkığı; dönme hareketi, doğrudan darbe veya dizdeki mevcut instabilitenin diz kapağını normal konumundan çıkmaya zorlamasıyla meydana gelebilir. Bu yaralanmada diz kapağı genellikle yana doğru yer değiştirerek dizin dış tarafına kayar. Bazı kişilerde ciddi bir yaralanma sonrasında çıkık gelişirken bazı kişilerde diz anatomisi veya daha önce yaşanan bağ hasarları bu riski artırabilir.

Diz Kapağı Çıkığının Başlıca Nedenleri Nelerdir?

Bazı hareketler ve yaralanmalar diz kapağının normal konumundan kaymasına neden olabilir.

  • Ani Dönme Hareketleri: Ayak yerde sabitken aniden dönmek veya yön değiştirmek diz eklemine aşırı yük bindirebilir. Özellikle diz kapağını destekleyen yapılar zayıfsa bu hareket diz kapağının dışa doğru kaymasına neden olabilir.
  • Doğrudan Darbe: Diz kapağına veya dizin iç tarafına alınan şiddetli bir darbe, patellanın troklear oluktan çıkmasına neden olabilir.
  • Spor Yaralanmaları: Basketbol, futbol ve jimnastik gibi sporlar ani duruşlar, zıplama, yere iniş ve hızlı yön değiştirme hareketlerini içerir. Bu hareketler diz kapağı çıkığı riskini artırabilir.
  • Düşmeler: Doğrudan dizin üzerine düşmek veya düşme sırasında bacağın ters bir şekilde dönmesi diz kapağının yer değiştirmesine neden olabilir.
  • Dengesiz Yere İnişler: Diz kontrolü sağlanmadan veya bacak uygun olmayan bir pozisyondayken yere inmek, patellayı sabitleyen bağlara ve diğer yapılara aşırı yük bindirebilir.

Hangi Anatomik Faktörler Diz Kapağı Çıkığı Riskini Artırabilir?

Bazı kişilerde diz kapağının instabil hale gelmesini kolaylaştıran yapısal farklılıklar bulunur. Bu faktörler ilk kez çıkık yaşanması riskini artırabilir veya tekrarlayan çıkıklara katkıda bulunabilir.

  • Sığ Troklear Oluk: Troklear displazi, uyluk kemiğinin alt ucundaki oluğun normalden daha sığ veya şeklinin bozuk olmasıdır. Bu durum, diz kapağının doğru konumda kalmasına yardımcı olan kemik desteğini azaltır.
  • Patella Alta (Yüksek Konumlu Diz Kapağı): Diz kapağının normalden daha yukarıda bulunmasıdır. Bu durumda diz bükülürken patella troklear oluğa daha geç oturabilir ve instabilite riski artabilir.
  • Bacak Dizilimindeki Bozukluklar: Genu valgum olarak bilinen X bacak deformitesi ve uyluk ya da kaval kemiğinin hizalanmasındaki bazı farklılıklar, diz kapağının hareketini etkileyebilir. Q açısının artması da diz kapağına dışa doğru etki eden kuvvetleri artırabilir.
  • Bağ Gevşekliği: Doğuştan gevşek bağlar veya genel eklem hipermobilitesi eklem stabilitesini azaltabilir. Ehlers-Danlos sendromu ve Marfan sendromu gibi bağ dokusu hastalıkları da bağ gevşekliğine katkıda bulunabilir.
  • Kas Güçsüzlüğü veya Koordinasyon Bozukluğu: Kuadriseps ve kalça kaslarındaki güçsüzlük veya kontrol eksikliği, diz kapağının hareketini etkileyebilir. Bu kaslar günlük aktiviteler ve spor sırasında diz hareketlerinin kontrol edilmesine yardımcı olur.
  • Medial Patellofemoral Bağ (MPFL) Yaralanması: MPFL, diz kapağının aşırı şekilde dışa kaymasını önlemeye yardımcı olur. Çıkık sırasında bu bağın yırtılması veya gerilmesi, dizin yeniden çıkık yaşamasına daha yatkın hale gelmesine neden olabilir.

Bu nedenler ve risk faktörleri aynı kişide birlikte görülebilir. Ani bir dönme hareketi, dizleri normalde stabil olan bir kişide çıkığı tetikleyebilir. Buna karşılık, anatomik farklılıkları bulunan bir kişide daha hafif bir hareket bile çıkığa neden olabilir. Altta yatan faktörlerin belirlenmesi, doktorların uygun tedaviyi seçmesine ve tekrarlayan diz kapağı instabilitesi riskini değerlendirmesine yardımcı olur.

Diz Kapağı Çıkığının Türleri Nelerdir?

Diz kapağı çıkıkları; diz kapağının ne kadar yer değiştirdiğine, hangi yöne kaydığına ve yaralanmanın ilk kez mi yoksa tekrarlayan şekilde mi meydana geldiğine göre sınıflandırılabilir. Bu sınıflandırmalar, diz kapağı instabilitesinin özelliklerini tanımlamaya ve tedaviyi etkileyebilecek faktörleri belirlemeye yardımcı olur.

  1. Tam Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağı, uyluk kemiğinin alt ucundaki troklear oluktan tamamen çıkar. Bazen kendiliğinden normal konumuna döner, bazen de bir sağlık uzmanının müdahalesiyle yerine oturtulması gerekir.
  2. Diz Kapağı Subluksasyonu (Kısmi Çıkık): Diz kapağı normal yuvasından kısmen kayar ancak eklem yüzeyiyle temasının bir kısmını korur. Genellikle müdahale olmadan eski konumuna döner ve dizde kayma veya boşalma hissine neden olabilir.
  3. İlk Kez Görülen (Akut) Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağının ilk kez yerinden çıkmasıdır. Genellikle dönme hareketi, spor yaralanması, düşme veya doğrudan darbe sonrasında meydana gelir.
  4. Tekrarlayan Diz Kapağı Çıkığı: Daha önce yaşanan çıkıkların ardından diz kapağının tekrar tekrar yerinden çıkmasıdır. Bağ hasarı, anatomik farklılıklar veya devam eden diz kapağı instabilitesi bu duruma neden olabilir.
  5. Alışkanlık Haline Gelen Diz Kapağı Çıkığı: Diz bükme gibi belirli bir hareket sırasında diz kapağının tekrarlayan şekilde normal konumundan çıkmasıdır. Bu durum anatomik bozukluklarla veya kas dengesizlikleriyle ilişkili olabilir.
  6. Doğuştan Diz Kapağı Çıkığı: Nadir görülen bu durumda diz kapağı doğumdan itibaren veya erken gelişim döneminde normal konumunun dışında bulunur. Altta yatan gelişimsel veya yapısal farklılıklarla ilişkili olabilir.
  7. Yana (Lateral) Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağının dizin dış tarafına doğru yer değiştirmesidir. Diz kapağı çıkıklarının en sık görülen yönüdür.
  8. İçe (Medial) Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağının dizin iç tarafına doğru yer değiştirmesidir. Nadir görülen bu durum travma sonrasında veya bazı diz ameliyatlarının ardından ortaya çıkabilir.
  9. Dikey veya Rotasyonel Diz Kapağı Çıkığı: Diz kapağının anormal şekilde dönmesi veya kenarı üzerinde sıkışmasıdır. Genellikle ciddi bir travma sonrasında gelişen bu nadir çıkık türünde, diz kapağını normal konumuna döndürmek için uzman tedavisi gerekebilir.

Bu türler, yaralanmanın şiddetini tek bir ölçekte göstermekten ziyade diz kapağının yer değiştirmesinin farklı özelliklerini tanımlar. Doktor, en uygun tedaviyi belirlemek için çıkığın şeklini, eşlik eden bağ veya kıkırdak hasarını ve daha önce çıkık yaşanıp yaşanmadığını değerlendirir.

Diz Kapağı Çıkığının Belirtileri Nelerdir?

Diz kapağı çıkığı ani diz ağrısına, şişliğe, gözle görülür şekil bozukluğuna ve bacağı hareket ettirmede zorluğa neden olabilir. Belirtiler genellikle dönme hareketi, dengesiz yere iniş, düşme veya dize doğrudan darbe alınmasının ardından ortaya çıkar. Belirtilerin şiddeti, diz kapağının ne kadar yer değiştirdiğine ve yaralanmanın çevredeki bağlara, kıkırdağa veya kemiğe zarar verip vermediğine bağlıdır.

Diz kapağı çıkığının yaygın belirtileri şunlardır:

  • Ani ve Şiddetli Diz Ağrısı: Genellikle dizin ön veya dış tarafında yoğun ağrı gelişir. Bacağı hareket ettirmek veya üzerine ağırlık vermek ağrıyı artırabilir.
  • Diz Kapağında Gözle Görülür Şekil Bozukluğu: Diz kapağı normal konumundan çıkmış, alışılmadık bir açıyla durmuş veya dizin dış tarafında belirgin bir çıkıntı oluşturmuş gibi görünebilir. Bu belirti, patella yerinden çıkmış halde kaldığında daha belirgindir.
  • Çıtırtı Hissi veya Sesi: Diz kapağı normal konumundan çıkarken bir çıtlama sesi duyabilir veya bu hareketi hissedebilirsiniz. Bu belirti ilk yaralanma sırasında ya da diz kapağı yerine dönerken ortaya çıkabilir.
  • Şişlik ve Morarma: Dizde bazen ilk birkaç saat içinde hızla şişlik gelişebilir. Eklem içindeki kanama veya sıvı birikimi şişliği artırabilir. Yaralanan bölgenin çevresinde morarma da görülebilir.
  • Dizi Bükme veya Düzleştirmede Zorluk: Ağrı ve şişlik diz hareketlerini kısıtlayabilir. Diz kilitlenmiş gibi hissedilebilir veya bükülü pozisyonda kalabilir.
  • Dizde Boşalma veya Güvensizlik Hissi: Diz gevşek veya dengesiz hissedilebilir; sanki her an boşalacakmış gibi bir his oluşabilir. Bazı kişiler diz kapağının yeniden yerinden çıkabileceğini de hisseder.
  • Yürümekte veya Bacağa Ağırlık Vermekte Zorluk: Ağrı, şişlik veya instabilite nedeniyle ayakta durmak ya da yürümek ağrılı hale gelebilir veya mümkün olmayabilir. Bu zorluğun derecesi yaralanmanın şiddetine ve eşlik eden hasarlara bağlıdır.

Belirtiler, tam diz kapağı çıkığı ile diz kapağının troklear oluktan yalnızca kısmen kaydığı subluksasyon durumunda farklılık gösterebilir. Bazen diz kapağı doktor muayenesinden önce kendiliğinden normal konumuna döner. Bu durumda gözle görülür şekil bozukluğu artık mevcut olmayabilir.

Diz Kapağı Çıkığından Hemen Sonra Ne Yapmalısınız?

Diz kapağı çıkığı ani ağrıya, şişliğe ve dizi hareket ettirmede zorluğa neden olabilir. Yaralı bacağınızı korumalı ve diz kapağı kendiliğinden normal konumuna dönse bile acil tıbbi değerlendirme almalısınız. Diz kapağı yeniden normal görünse bile yaralanma çevresindeki bağlara, kıkırdağa veya kemiğe zarar vermiş olabilir.

Tıbbi yardım alana kadar aşağıdaki adımları uygulayın.

  1. Aktiviteyi Hemen Durdurun: Spor yapmayı, egzersizi veya yaralı bacağınızla yürümeyi bırakın. Bir sağlık uzmanı yaralanmayı değerlendirene kadar dizinize ağırlık vermekten kaçının.
  2. Dizinizi Koruyun ve Destekleyin: Bacağınızı kendinizi en rahat hissettiğiniz pozisyonda destekleyin. Gereksiz hareketlerden kaçının ve dizinizi zorlayarak bükmeye veya düzleştirmeye çalışmayın. Gözle görülür şekilde yerinden çıkmış diz kapağının çevresine sıkı bandaj uygulamayın.
  3. Diz Kapağını Kendiniz Yerine Oturtmaya Çalışmayın: Yerinden çıkmış diz kapağını kendiniz iterek, döndürerek veya çekerek yerine oturtmaya kesinlikle çalışmayın. Yanlış müdahale kemik, kıkırdak, bağ veya çevre dokulardaki hasarı artırabilir. Diz kapağının güvenli şekilde değerlendirilmesi ve yerine oturtulması eğitimli bir sağlık uzmanı tarafından yapılmalıdır.
  4. Ağrı ve Şişliği Azaltmak İçin Soğuk Uygulayın: İnce bir havluya sarılmış buz paketini yaralı dizinizin üzerine her seferinde 15–20 dakika uygulayın. Buzu doğrudan cildinize temas ettirmeyin. Cildiniz normalden fazla soluklaşırsa, ağrı veya uyuşma gelişirse uygulamayı durdurun.
  5. Acil Tıbbi Değerlendirme Alın: Diz kapağı gözle görülür şekilde yerinden çıkmış halde kalıyorsa acil servise başvurun. Diz kapağı kendiliğinden yerine dönse bile en kısa sürede tıbbi değerlendirme alın. Doktorunuz kırık veya eklem içi hasar olup olmadığını kontrol etmek için röntgen ya da başka görüntüleme yöntemleri önerebilir.
  6. Acil Müdahale Gerektiren Belirtilere Dikkat Edin: Aşağıdaki belirtilerden herhangi biri varsa hemen acil tıbbi yardım alın:
    • Şiddetli veya hızla artan ağrı ya da şişlik.
    • Normal konumuna dönmeyen diz kapağı veya belirgin diz şekil bozukluğu.
    • Ayakta uyuşma, karıncalanma veya güçsüzlük.
    • Ayakta soğukluk, aşırı solukluk veya renk değişikliği.
    • Yaralı diz çevresinde açık yara.
    • Dizi kendi kas gücünüzle düzleştirememe.

Bu uyarı işaretleri, acil tedavi gerektiren ciddi bir yaralanmaya işaret edebilir. Sağlık uzmanı kan dolaşımını, sinir fonksiyonlarını, kemiklerin hizalanmasını ve bağ ya da kıkırdakta oluşabilecek hasarları değerlendirebilir.

Diz kapağının kendiliğinden yerine dönmesi, yaralanmanın hafif olduğu anlamına gelmez. Erken tıbbi değerlendirme, eşlik eden yaralanmaların belirlenmesine ve tedavi ile iyileşme sürecinin doğru şekilde planlanmasına yardımcı olur.

Diz Kapağı Çıkığı Nasıl Teşhis Edilir?

Doktorlar diz kapağı çıkığını; yaralanmanın nasıl meydana geldiğini değerlendirerek, diz muayenesi yaparak ve gerekli görüntüleme yöntemlerini kullanarak teşhis eder. Bu değerlendirmeler çıkığı doğrulamaya, diz kapağının konumunu incelemeye ve çevredeki bağ, kıkırdak veya kemik hasarlarını belirlemeye yardımcı olur. Elde edilen bulgular en uygun tedavinin planlanmasını da sağlar.

1. Tıbbi Öykü ve Yaralanmanın Değerlendirilmesi

Doktorunuz yaralanmanın nasıl meydana geldiğini ve sonrasında hangi belirtilerin ortaya çıktığını sorar. Bu bilgiler olası nedeni belirlemeye ve diz kapağının daha önce yerinden çıkıp çıkmadığını değerlendirmeye yardımcı olur.

Doktorunuz şu soruları sorabilir:

  • Yaralanma dönme hareketi, düşme, zıplama veya doğrudan darbe sırasında mı meydana geldi?
  • Diz kapağınızın yerinden çıktığını gördünüz mü veya hissettiniz mi?
  • Bir çıtlama sesi duydunuz mu veya çıtlama hissi yaşadınız mı?
  • Ağrı ve şişlik ne kadar sürede gelişti?
  • Daha önce diz kapağı çıkığı veya dizde instabilite yaşadınız mı?
  • Yaralı bacağınıza ağırlık verebiliyor veya dizinizi düzleştirebiliyor musunuz?

Yanıtlarınız, doktorun yaralanma mekanizmasını anlamasına ve tekrarlayan diz kapağı instabilitesi olasılığını değerlendirmesine yardımcı olur.

2. Fizik Muayene

Doktorunuz dizde şişlik, morarma, hassasiyet, şekil bozukluğu ve diz kapağının anormal konumda olup olmadığını değerlendirir. Ayrıca medial patellofemoral bağın (MPFL) yaralanabileceği patellanın iç kenarını da kontrol edebilir.

Fizik muayene şu değerlendirmeleri içerebilir:

  • Palpasyon (Elle Muayene): Doktorunuz diz kapağının ve çevresindeki dokuların hassasiyetini kontrol eder.
  • Hareket Açıklığı: Güvenli olduğu durumlarda dizinizi ne ölçüde büküp düzleştirebildiğinizi değerlendirir.
  • Diz Kapağı Stabilitesi: Uygun olduğunda diz kapağının hareketini ve stabilitesini inceler.
  • Kan Dolaşımı ve Sinir Fonksiyonları: Ayaktaki kan dolaşımını, his duyusunu ve hareket kabiliyetini kontrol eder.
  • Ekstansör Mekanizmanın Değerlendirilmesi: Uygun olduğunda dizinizi kendi kas gücünüzle düzleştirip düzleştiremediğinizi kontrol eder.

Doktorunuz yaralanmayı kötüleştirebilecek zorlayıcı hareketlerden kaçınır. Bazı stabilite testleri ağrı ve şişlik azalana kadar ertelenebilir.

3. Diz Röntgeni

Akut diz kapağı çıkığı şüphesinde genellikle röntgen çekilir. Röntgen görüntüleri kemiklerin hizalanmasını gösterir ve kırıkları veya yaralanma sırasında kopmuş olabilecek küçük kemik parçalarını ortaya çıkarabilir.

Doktorunuz önden, yandan ve diz kapağına özel açılardan röntgen görüntüleri isteyebilir. Bu görüntüler, diz kapağı instabilitesine katkıda bulunan anatomik özelliklerin belirlenmesine de yardımcı olabilir.

Röntgenin normal çıkması kıkırdak hasarını veya diğer yumuşak doku yaralanmalarını dışlamaz. Doktorunuz röntgende görülemeyen bir hasardan şüphelenirse ek görüntüleme yöntemleri gerekebilir.

4. Manyetik Rezonans Görüntüleme (MR)

MR, diz çevresindeki bağların, kıkırdağın ve diğer yumuşak dokuların ayrıntılı görüntülerini sağlar. Muayene bulguları veya belirtiler eklem içi hasara işaret ediyorsa doktorunuz bu incelemeyi önerebilir.

MR aşağıdaki hasarların belirlenmesine yardımcı olabilir:

  • Medial patellofemoral bağda (MPFL) yırtık veya hasar.
  • Diz kapağını veya uyluk kemiğini etkileyen kıkırdak hasarı.
  • Kıkırdağı ve altındaki kemiği etkileyen osteokondral yaralanmalar.
  • Diz eklemi içinde serbest kemik veya kıkırdak parçaları.
  • Eşlik eden diğer yumuşak doku yaralanmaları.

Belirgin şişlik, devam eden ağrı veya kıkırdak ve kemik hasarı şüphesi olduğunda MR özellikle yararlıdır. Her hastanın MR çektirmesi gerekmez. Ancak bulgular eşlik eden bir yaralanmaya işaret ediyorsa doktorunuz bu incelemeyi önerebilir.

5. Gerektiğinde Ek Görüntüleme Yöntemleri

Doktorunuz kırıklar, kemik hizalanması veya dönme bozuklukları hakkında daha ayrıntılı bilgiye ihtiyaç duyduğunda bilgisayarlı tomografi (BT) isteyebilir. BT, tekrarlayan diz kapağı çıkığı yaşayan hastalarda cerrahi planlamayı etkileyebilecek anatomik faktörlerin değerlendirilmesine de yardımcı olabilir.

Doktorunuz görüntüleme yöntemlerini yaralanmanın özelliklerine, muayene bulgularına ve şüphelenilen yapısal sorunlara göre belirler. Tıbbi öykü, fizik muayene ve görüntüleme sonuçları birlikte değerlendirilerek hasarın boyutu belirlenir ve uygun tedavi planı hazırlanır.

Diz Kapağı Çıkığı Nasıl Tedavi Edilir?

Diz kapağı çıkığının tedavisinde amaç, diz kapağını normal konumuna döndürmek, ağrı ve şişliği azaltmak ve diz stabilitesini yeniden sağlamaktır. Tedavi yöntemi yaralanmanın şiddetine, eşlik eden hasarlara ve çıkığın daha önce yaşanıp yaşanmadığına bağlıdır. Ameliyat gerektiren ciddi kıkırdak veya kemik hasarı bulunmayan ilk çıkıkların çoğu cerrahi dışı yöntemlerle tedavi edilebilir.

1. Diz Kapağını Normal Konumuna Döndürmek

Diz kapağı yerinden çıkmış halde kalıyorsa eğitimli bir sağlık uzmanı kapalı redüksiyon adı verilen işlemi uygulayabilir. Bu işlem sırasında doktor, diz kapağını dikkatli bir şekilde normal konumuna getirir. Gerektiğinde ağrıyı azaltmak için ilaç veya sedasyon uygulanabilir.

Eğitimli olmayan kişiler, gözle görülür şekilde yerinden çıkmış diz kapağını kesinlikle zorlayarak yerine oturtmaya çalışmamalıdır. Redüksiyon işleminden sonra doktor diz eklemini kontrol eder ve çevredeki bağlarda, kıkırdakta ve kemikte olası yaralanmaları değerlendirir.

2. Ağrı ve Şişliği Kontrol Altına Almak

İlk tedavi aşamasında ağrıyı azaltmaya ve yaralı dizi korumaya odaklanılır. Doktorunuz erken iyileşme sürecini desteklemek için çeşitli yöntemler önerebilir.

  • Soğuk Uygulama: Ağrı ve şişliği azaltmaya yardımcı olmak için havluya sarılmış soğuk paketi her seferinde 15–20 dakika uygulayın.
  • Dinlenme: Spor yapmayı bırakın ve ağrıyı artıran veya dizinize aşırı yük bindiren aktivitelerden kaçının.
  • Bacağı Yüksekte Tutma: Rahat olduğunuzda yaralı bacağınızı yüksekte tutarak şişliğin kontrol altına alınmasına yardımcı olun.
  • Ağrı Kesici İlaçlar: Sağlık uzmanınız, gerektiğinde iltihap giderici ilaçlar da dahil olmak üzere uygun ağrı kesiciler önerebilir.

Bu yöntemler, diz iyileşmeye başlarken belirtilerin kontrol altına alınmasına yardımcı olur. Belirtilerin devam etmesi veya kötüleşmesi durumunda ek değerlendirme gerekebilir.

3. Gerektiğinde Dize Geçici Destek Sağlamak

Erken iyileşme döneminde dizlik, atel veya koltuk değneği kullanılması dizin korunmasına yardımcı olabilir. Doktorunuz dizin stabilitesine, ağrıya ve eşlik eden yaralanmalara göre desteğin türünü ve kullanım süresini belirler.

Bazı hastaların kısa süreli desteğe ihtiyacı olurken bazı hastaların daha uzun süre korunması gerekebilir. Uzun süre hareketsiz kalmak eklem sertliğine ve kas güçsüzlüğüne neden olabilir. Tedavi planınız, uygun olduğunda dizin güvenli şekilde hareket ettirilmesine olanak sağlamalıdır.

4. Fizik Tedavi ve Rehabilitasyona Başlamak

Fizik tedavi; diz hareketlerini yeniden kazanmayı, kas gücünü artırmayı ve diz kapağının stabilitesini geliştirmeyi sağlar. Fizyoterapist, egzersizleri ağrıya, şişliğe ve iyileşme sürecine göre kademeli olarak başlatır.

Rehabilitasyon programı şu egzersizleri içerebilir:

  • Hareket Açıklığı Egzersizleri: Bu egzersizler dizin rahatça bükülmesini ve düzleştirilmesini yeniden kazanmaya yardımcı olur.
  • Kuadriseps Kaslarını Güçlendirme: Uyluğun ön kısmındaki kasları güçlendirmek, diz kontrolünü geliştirmeye yardımcı olur.
  • Kalça ve Gluteal Kasları Güçlendirme: Bu egzersizler bacak hizalamasını ve hareket kontrolünü iyileştirir.
  • Denge Egzersizleri: Denge çalışmaları koordinasyonu geliştirir ve diz stabilitesinin artmasına yardımcı olur.
  • Fonksiyonel Egzersizler: Bu egzersizler yürümek, merdiven çıkmak ve zamanla spora geri dönmek gibi günlük aktiviteler için vücudu hazırlar.

Kas gücü, hareket kabiliyeti ve diz stabilitesi geliştikçe fizyoterapistiniz programı yeniden düzenler. Zorlayıcı aktivitelere çok erken dönmek, yeniden çıkık yaşama riskini artırabilir.

5. Ameliyat Gerekip Gerekmediğini Değerlendirmek

Diz kapağı çıkığı yaşayan her hastanın ameliyat olması gerekmez. Doktorlar, genellikle önemli bir ek hasarın bulunmadığı ilk çıkıklarda cerrahi dışı tedaviyi önerir. Yapısal yaralanmalar veya devam eden instabilite nedeniyle konservatif tedavinin yeterli olmadığı durumlarda ameliyat uygun olabilir.

Aşağıdaki durumlarda cerrahi değerlendirme gerekebilir:

  • Tekrarlayan Çıkıklar: Uygun tedaviye rağmen diz kapağının tekrar tekrar yerinden çıkması.
  • Osteokondral Kırıklar: Yer değiştirmiş kıkırdak ve altındaki kemik parçalarının sabitlenmesi veya çıkarılması gerekebilir.
  • Devam Eden İnstabilite: Uygun rehabilitasyona rağmen diz kapağının stabil hale gelmemesi.
  • Belirgin Anatomik Bozukluklar: Tekrarlayan çıkıklara neden olan yapısal farklılıkların cerrahi olarak düzeltilmesinin gerekmesi.

Ameliyat kararı; görüntüleme sonuçlarına, belirtilere, yaşa, aktivite düzeyine, diz anatomisine ve kişisel hedeflere bağlıdır. Ortopedi uzmanınız her tedavi seçeneğinin yararlarını ve risklerini açıklayabilir.

6. Ciddi veya Tekrarlayan İnstabilite Durumunda Ameliyatı Değerlendirmek

Ameliyat gerektiğinde cerrah, diz kapağı instabilitesine neden olan temel soruna göre uygun işlemi seçer. Yaygın cerrahi seçenekler şunlardır:

  • Medial Patellofemoral Bağ (MPFL) Rekonstrüksiyonu: Bu işlem, diz kapağının aşırı şekilde dışa kaymasını önlemeye yardımcı olan bağın yeniden oluşturulmasını içerir. Cerrahlar bu yöntemi genellikle tekrarlayan lateral diz kapağı instabilitesinde ve belirli ciddi eşlik eden yaralanmalarda değerlendirir.
  • Tibial Tüberkül Osteotomisi: Bu işlem, diz kapağının hizalanmasını iyileştirmek amacıyla patellar tendonun tutunduğu kemik çıkıntısının (tibial tüberkül) konumunun değiştirilmesini içerir. Uygun hastalarda uygulanır.
  • Trokleoplasti: Bu işlem, uyluk kemiğinin alt ucundaki normalden sığ veya şekli bozuk oluğun yeniden şekillendirilmesini içerir. Cerrahlar bu yöntemi belirgin troklear displazisi bulunan ve dikkatle seçilmiş hastalarda uygular.

Bazı hastalarda eşlik eden kıkırdak veya kemik yaralanmalarının da tedavi edilmesi gerekir. En uygun cerrahi yöntem; yaralanmanın özelliklerine, diz anatomisine ve instabilitenin derecesine bağlıdır.

Tedavinin temel amacı, dizin stabil şekilde çalışmasını yeniden sağlamak ve tekrar çıkık yaşama riskini azaltmaktır. İster yalnızca fizik tedavi ister ameliyat uygulansın, erken tıbbi değerlendirme ve kişiye özel rehabilitasyon planı iyileşme sürecine yön verir.

Diz Kapağı Çıkığından Sonra Hangi Komplikasyonlar Gelişebilir?

Diz kapağı çıkığı, diz kapağını çevreleyen kıkırdak, bağ ve kemik dokularında hasara neden olabilir. Bazı kişiler kalıcı sorun yaşamadan iyileşirken bazılarında devam eden ağrı, diz hareketlerinde kısıtlılık veya tekrarlayan instabilite gelişebilir. Komplikasyon riski ilk yaralanmanın şiddetine, eşlik eden hasarlara ve tekrar çıkık yaşanıp yaşanmadığına bağlıdır.

Olası komplikasyonlar şunlardır:

  • Kıkırdak Hasarı: Çıkık sırasında diz kapağı uyluk kemiğine çarparak eklem yüzeylerini kaplayan kıkırdağa zarar verebilir. Bu hasar sürekli ağrıya, şişliğe ve diz hareketleri sırasında rahatsızlığa neden olabilir.
  • Osteokondral Kırıklar: Çıkık sırasında eklem yüzeyindeki kıkırdak ve altındaki kemikten bir parça kopabilir. Bazı parçalar diz ekleminin içinde kalabilir ve boyutlarına, konumlarına ve stabilitelerine bağlı olarak ameliyat gerektirebilir.
  • Tekrarlayan Diz Kapağı Çıkığı: Özellikle destekleyici bağlar hasar gördüğünde veya anatomik faktörler instabiliteyi artırdığında diz kapağı yeniden yerinden çıkabilir. Daha önce çıkık yaşanması, sığ troklear oluk ve diz kapağının normalden yukarıda konumlanması bu riski artırabilir.
  • Devam Eden Diz Kapağı İnstabilitesi: Tam bir çıkık tekrar yaşanmasa bile diz kapağında gevşeklik veya güvensizlik hissi devam edebilir. Bu durum hareket sırasında çekinmeye neden olabilir ve günlük aktiviteleri veya spor yapmayı kısıtlayabilir.
  • Diz Ekleminde Serbest Kemik veya Kıkırdak Parçaları: Kopan kıkırdak veya kemik parçaları eklem içinde hareket edebilir. Bu parçalar takılma, kilitlenme, tekrarlayan şişlik veya hareket kısıtlılığına neden olabilir. Belirti oluşturan serbest parçalar için ek değerlendirme ve tedavi gerekebilir.
  • Devam Eden Ağrı ve Şişlik: Diz kapağı normal konumuna döndükten sonra bile bazı kişilerde rahatsızlık devam edebilir. Bağ yaralanmaları, kemik ezilmesi, kıkırdak hasarı veya eklem iltihabı bu belirtilere katkıda bulunabilir.
  • Diz Hareketlerinde Kısıtlılık ve Kas Güçsüzlüğü: Ağrı, şişlik ve uzun süre hareketsiz kalma dizde sertliğe ve kuadriseps kaslarında güç kaybına neden olabilir. Bu sorunlar yürümeyi, merdiven çıkmayı ve normal aktivitelere dönmeyi zorlaştırabilir.
  • Patellofemoral Kireçlenme: Kıkırdak hasarı veya tekrarlayan çıkıklar, diz kapağı ile uyluk kemiği arasındaki eklemde kireçlenme riskini artırabilir. Belirtiler arasında dizin ön kısmında ağrı, sertlik ve çömelme ya da merdiven çıkma sırasında rahatsızlık bulunabilir.

Bu komplikasyonlar gelişebilir ancak diz kapağı çıkığı yaşayan herkesi etkilemez. Uygun tıbbi değerlendirme, kişiye özel tedavi ve rehabilitasyon diz fonksiyonlarının yeniden kazanılmasına ve instabilitenin giderilmesine yardımcı olabilir.

Devam eden ağrı, tekrarlayan çıkık veya dizde kilitlenme yaşıyorsanız yeniden tıbbi değerlendirme alın. Bu belirtiler ek tedavi gerektiren başka bir yaralanmaya işaret edebilir.

Diz Kapağı Çıkığından Sonra İyileşme Ne Kadar Sürer?

Diz kapağı çıkığından sonra iyileşme süresi; yaralanmanın şiddetine, eşlik eden hasarlara, uygulanan tedaviye ve rehabilitasyon sürecindeki ilerlemeye bağlıdır. Ameliyatsız tedavi edilen ilk çıkıklarda günlük aktivitelere 6–8 hafta içinde dönülebilir. Yüksek etkili sporlara dönüş ise genellikle 3–4 ay veya daha uzun sürer. Tekrarlayan çıkıklar, ciddi kıkırdak yaralanmaları veya cerrahi tedavi iyileşme süresini 4–6 aya ya da daha uzun bir döneme uzatabilir.

Diz Kapağı Çıkığından Sonra İyileşme Sürecinin Aşamaları Nelerdir?

İyileşme süreci genellikle birkaç aşamada ilerler. Her aşamanın süresi ağrıya, şişliğe, diz stabilitesine ve iyileşme durumuna göre değişir.

  1. Belirtilerin Kontrol Altına Alınması: İlk Birkaç Gün

    İlk aşamada amaç, yaralı dizi korurken ağrı ve şişliği azaltmaktır. Tedavide soğuk uygulama, uygun ağrı kesiciler, bacağı yüksekte tutma ve geçici diz desteği kullanılabilir. Yaralanmanın durumuna ve güvenli şekilde ağırlık verebilmenize bağlı olarak doktorunuz dizlik veya koltuk değneği önerebilir.

  2. Hareket Kabiliyetinin Yeniden Kazanılması: İlk 1–2 Hafta

    Ağrı ve şişlik azaldıkça hafif diz hareketlerine ve önerilen rehabilitasyon egzersizlerine başlayabilirsiniz. Bacağınıza ne zaman daha fazla ağırlık verebileceğinize ve dizlik kullanmaya devam edip etmeyeceğinize sağlık uzmanınız karar verir. Bu süreç diz stabilitesine ve eşlik eden yaralanmalara bağlıdır.

  3. Kas Gücünün ve Diz Stabilitesinin Artırılması: İlk İyileşme Döneminden Sonra

    Fizik tedavi, diz hareketlerini yeniden kazanmayı ve kuadriseps, kalça ve gluteal kaslarını güçlendirmeyi hedefler. Denge ve koordinasyon egzersizleri de diz kapağının kontrolünü geliştirmeye yardımcı olur. Fizyoterapistiniz programı kas gücünüze, belirtilerinize ve egzersizlere verdiğiniz yanıta göre düzenler.

  4. Günlük Aktivitelere ve Spora Kademeli Dönüş

    Komplikasyonsuz ilk diz kapağı çıkığı yaşayan birçok kişi 6–8 hafta içinde günlük aktivitelerine dönebilir. Koşma, zıplama, ani dönme ve diğer yüksek etkili aktiviteler dize daha fazla yük bindirir. Bu aktivitelere dönmek genellikle 3–4 ay veya daha uzun sürebilir.

    Spor aktivitelerine yalnızca diziniz yeterli kas gücünü, stabiliteyi, hareket açıklığını ve fonksiyonel kontrolü yeniden kazandığında dönmelisiniz. Sağlık uzmanınız spora dönüşe hazır olup olmadığınızı değerlendirebilir ve yeni bir yaralanma riskini azaltmanıza yardımcı olabilir.

İyileşme Süresi Hastalara Göre Nasıl Değişir?

İyileşme süresi yaralanmanın özelliklerine ve gereken tedaviye göre farklılık gösterir.

  • Ameliyatsız Tedavi Edilen İlk Çıkık: Günlük aktiviteler genellikle 6–8 hafta içinde daha kolay hale gelir. Ancak tam fonksiyonel iyileşme daha uzun sürebilir.
  • Tekrarlayan Çıkık veya Ciddi Eşlik Eden Hasarlar: Devam eden instabilite, bağ yaralanmaları veya kıkırdak ve kemik hasarları iyileşme süresini uzatabilir ve ek tedavi gerektirebilir.
  • Ameliyat Sonrası İyileşme: Uygulanan cerrahi yönteme ve iyileşme sürecine bağlı olarak rehabilitasyon genellikle 4–6 ay veya daha uzun sürer. Karmaşık yaralanmalarda veya kemik hizalamasını düzeltmeye yönelik ameliyatlarda iyileşme bir yıla kadar uzayabilir.

Diz kapağı çıkığında patella yerinden çıkar. Gerçek diz eklemi çıkığında ise uyluk kemiği ile kaval kemiği arasındaki eklem bağlantısı bozulur. Gerçek diz eklemi çıkığı çok daha ciddi bir yaralanmadır ve kan damarlarına, sinirlere ve birden fazla bağa zarar verebilir. İyileşme süresi yaralanmaların durumuna ve gereken tedaviye bağlı olarak 9–15 ay veya daha uzun sürebilir.

Bu süreler kesin sonuçlar değil, genel tahminlerdir. İyileşme boyunca ortopedi uzmanınızın ve fizyoterapistinizin önerilerine uyun. Diziniz yeterli kas gücünü ve stabiliteyi kazanmadan zorlayıcı aktivitelere dönmek, yeniden çıkık yaşama riskini artırabilir.

Tekrar Diz Kapağı Çıkığı Yaşama Riski Nasıl Azaltılır?

Tekrar diz kapağı çıkığını önlemek için diz çevresindeki kasları güçlendirmek, hareket kontrolünü geliştirmek ve uygun bir rehabilitasyon programını takip etmek önemlidir. Tekrarlama riski ilk yaralanmanın şiddetine, daha önce çıkık yaşanmasına, bağ hasarına ve kişinin diz anatomisine bağlıdır. Bu yöntemler riski azaltmaya yardımcı olabilir ancak tekrar çıkık yaşanmayacağını garanti etmez.

  • Kuadriseps ve Kalça Kaslarını Güçlendirin: Güçlü uyluk ve kalça kasları, diz kapağının hareketini kontrol etmeye ve bacak hizalamasını korumaya yardımcı olur. Fizyoterapistiniz düz bacak kaldırma, yan yatışta diz açma (clamshell), duvara yaslanarak çömelme ve basamak çıkma gibi egzersizler önerebilir. Bu egzersizler kas gücünü, koordinasyonu ve diz kontrolünü geliştirmeye yardımcı olur.
  • Rehabilitasyon Programınızı Tamamlayın: Size önerilen fizik tedavi programını takip edin ve spora veya zorlayıcı aktivitelere çok erken dönmeyin. Rehabilitasyon; diz hareketlerini, kas gücünü, esnekliği, dengeyi ve stabiliteyi kademeli olarak yeniden kazandırmalıdır. Egzersizleri çok erken bırakmak, dizin fiziksel aktivitelere yeterince hazır olmamasına neden olabilir.
  • Dizlik ve Uygun Ayakkabı Kullanın: Sağlık uzmanınızın önerdiği durumlarda patellayı sabitleyici dizlik, belirli aktiviteler sırasında ek destek sağlayabilir. Aktivitenize uygun, ayağınıza iyi oturan ve yeterli destek sunan ayakkabılar tercih edin. Ancak dizlik ve ayakkabı kullanımı, diz kapağı instabilitesinin altta yatan tüm nedenlerini ortadan kaldıramaz.
  • Spor Tekniğinizi Geliştirin ve Isınma Yapın: Spordan önce kaslarınızı ve eklemlerinizi aktiviteye hazırlayan kontrollü hareketlerden oluşan uygun bir ısınma yapın. Zıplarken ve yere inerken dizlerinizi ayaklarınızla aynı hizada tutun ve dizlerin kontrolsüz şekilde içe doğru hareket etmesini önleyin. Yön değiştirirken yerde sabit kalan bacağınız üzerinde ani ve sert dönme hareketleri yapmak yerine kontrollü ayak hareketleri kullanın.
  • Spora Kademeli Olarak Dönün: Kas gücünüz, hareket kabiliyetiniz ve kendinize güveniniz geliştikçe antrenman yoğunluğunu artırın. Fizyoterapist veya spor hekimliği uzmanı; dengenizi, tek ayak üzerindeki kontrolünüzü, yere iniş tekniğinizi ve koşma, zıplama ya da ani yön değiştirme hareketlerine hazır olup olmadığınızı değerlendirebilir. Yalnızca geçen süreye bakarak tam aktiviteye dönmeyin.
  • Devam Eden veya Tekrarlayan İnstabiliteyi Tedavi Ettirin: Uygun rehabilitasyona rağmen diz kapağınız tekrar tekrar yerinden çıkıyorsa ortopedi uzmanına başvurun. Sığ troklear oluk, yüksek konumlu diz kapağı, devam eden bağ hasarı veya bacak hizalamasındaki bozukluklar tekrarlayan çıkıklara neden olabilir. Altta yatan nedene bağlı olarak bazı hastalar medial patellofemoral bağ (MPFL) rekonstrüksiyonu, trok­leoplasti veya tibial tüberkül osteotomisi gibi cerrahi işlemlerden fayda görebilir.

Düzenli rehabilitasyon ve uygun hareket eğitimi, diz stabilitesini geliştirmeye ve tekrar çıkık riskini azaltmaya yardımcı olabilir. Daha önce tekrarlayan çıkıklar yaşadıysanız ortopedi değerlendirmesi, bu duruma katkıda bulunan faktörlerin belirlenmesini ve ek tedavi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesini sağlar.

Diz Kapağı Çıkığı Hakkında Sık Sorulan Sorular

1. Diz Kapağı Çıkığı Kendiliğinden İyileşir mi?

Diz kapağı herhangi bir müdahale olmadan kendiliğinden normal konumuna dönebilir ve belirtiler zamanla hafifleyebilir. Ancak diz kapağı çıkığı şüphesinde mutlaka tıbbi değerlendirme yapılmalıdır. Çünkü eşlik eden bağ yırtıkları, kıkırdak hasarı veya kırıklar tedavi gerektirebilir. Diz kapağının kendiliğinden yerine dönmesi, dizin tamamen iyileştiği anlamına gelmez.

2. Diz Kapağı Çıkığından Sonra Ne Zaman Spora Dönülebilir?

Spora dönüş; dizin kas gücüne, stabilitesine, hareket açıklığına ve fonksiyonel iyileşme düzeyine bağlıdır. Birçok hastanın yüksek etkili sporlara dönmeden önce üç ila dört ay veya daha uzun süre iyileşmesi gerekir. Doktorunuz veya fizyoterapistiniz fonksiyonel testlerle spora hazır olup olmadığınızı değerlendirmeli ve sporunuza özgü hareketleri güvenli şekilde yapabildiğinizi doğrulamalıdır.

3. Diz Kapağı Çıkığı Olan Biri Yürüyebilir mi?

Diz kapağı yerinden çıkmış halde kaldığında ağrı, şişlik ve instabilite nedeniyle yürümek zorlaşabilir veya mümkün olmayabilir. Bazı kişiler diz kapağı yerine döndükten sonra yürüyebilir. Ancak yürüyebilmek ciddi bir hasar bulunmadığı anlamına gelmez. Bir sağlık uzmanı yaralanmayı değerlendirene kadar yaralı bacağınıza ağırlık vermekten kaçının.

4. Diz Kapağı Çıkığı Ne Kadar Ağrılıdır?

Diz kapağı çıkığı genellikle dizin ön veya dış tarafında ani ve şiddetli ağrıya neden olur. Ardından şişlik, hassasiyet ve bacağı bükme ya da düzleştirmede zorluk gelişebilir. Ağrının şiddeti kişiden kişiye değişir. Yalnızca ağrı düzeyine bakarak kıkırdak, bağ veya kemik hasarı olup olmadığı belirlenemez.

5. Diz Kapağı Çıkığı ile Diz Eklemi Çıkığı Arasındaki Fark Nedir?

Diz kapağı çıkığı, patellanın uyluk kemiğinin alt ucundaki normal yuvasından çıkmasıdır. Gerçek diz eklemi çıkığında ise uyluk kemiği ile kaval kemiği arasındaki eklem bağlantısı bozulur. Diz eklemi çıkığı ciddi bir acil durumdur çünkü büyük kan damarlarına, sinirlere ve bağlara zarar verebilir.